دانشگاه زندگی

چند سال پیش بود که در یکی از کتابها این نوشته را خواندم :

هنوز نمی دانم منظور از فرد تحصیل کرده چگونه شخصی است ،اما یقین دارم این امر به سال هایی که فرد رسماً محصل بوده است بستگی ندارد .

اگر ما مهارت های بقا، حسن ارزش و شان انسانی ،شایستگی قدردانی از زندگی و توانایی بخشیدن و دریافت عشق و دانش و چگونه استفاده کردن از عمر خود را فرانگیریم و مصمم نشویم که هنگام ترک دنیا ،آن را به جای بهتری از آنچه بود ،بسازیم،فردی نیم تحصیل کرده خواهیم بود .

"لئوبوسکالیا"


و پاییز سال گذشته این نوشته :

مدام یاد بگیر

در یک هفته آینده سعی کنید برنامهای آموزشی برای خود تدوین کنید. اینکه من مدرک دانشگاهیام را گرفتهام و حالا فلان مدرک را دارم، چندان کمکی به شما برای تجربه یک زندگی نو نمیکند. جای این مدارک، در کشوی میزتان است تا شاید گاهی به دلیلی بیرونشان بیاورید و گرد و خاکشان را بگیرید و باز سرجایشان بگذارید. به جای این کار ایده «دانشگاه شخصی من» (iUniversity) را محقق کنید.
یک برنامه یک ساله آموزشی، شامل کلاسهایی که دوست دارید بروید یا کتابهایی که باید بخوانید و ... طراحی کنید. یک دوره یک ساله که خودتان طراحی میکنید و شک نکنید نه تنها لذت بسیاری از آن خواهید برد بلکه بیشتر از همه آن سالهایی که به اجبار یا بدون خودآگاهی در مدرسه و دانشگاه عمر گرانقدرتان را سپری کردید، چیز یاد خواهید گرفت.

یادگیری مادامالعمر، بخش مهم و جداییناپذیر برای زندگی نو شماست...

پی نوشت:
حالا یک سال از آن زمان میگذرد و امروز خوشحالم که در دانشگاه شخصی که برای خود ساخته ام ، سهم بزرگی از یادگیری من در دل تیمی شکل میگیرد که محمدنجفی رهبری اش میکند ...